من و خود من و یک جهان

امروز چهارشنبه 11 آبان 84 در زنگ انشا، انشايي نوشتم که مي خواهم آن را اين جا برايتان بنويسم.
من يک مداد هستم و از مداد بودن خود خيلي خوشحالم. چون مردم با من علوم فرا مي گيرند و کارهاي روزمره ي خود را انجام مي دهند. هنر نوشتن يکي از مهم ترين عوامل پيشرفت تمدن است. نوشتن به انسان کمک مي کند که افکار و انديشه ها و اعمال خود را با من يادداشت کند. خيلي دوست دارم مردم مرا تا آخر استفاده کنند و اگر نوکم تمام شد، دوباره بتراشند. دوست ندارم کسي مرا بشکند و در سطل آشغال بيندازد. هم چنين دوست ندارم مرا در چشم کسي فرو کنند يا در جايي بي کار رها کنند.
يکي از دوستانم درباره ي موبايل نوشته بود و مي گفت مغز من سيم کارت من است و مردم با من ارتباط برقرار مي کنند. انشاهاي زيادي نوشته بودند همه ي آن ها خوب بود. انشاالله شما هم خوب باشيد.